درباره کرایونیک
پدیده کرایونیک
در ژانویه سال ۱۹۶۷، پروفسور جیمز بدفورد، استاد فیزیولوژی دانشگاه کالیفرنیا، اولین کسی بود که
حاضر شد درپروژه کرایونیک شرکت کند. مدارک پزشکی لازم تهیه شد و مقدار زیادی نیتروژن مایع آماده شد و پروفسور طی
تشریفات خاصی در نیتروژن مایع قرار داده شد و در دمای ۱۹۶ درجه زیر صفر شروع به یخ زدن کرد!
پروفسور بدفورد هنوز هم به صورت یخی در موسسه آلکور در آمریکا نگهداری می شود.
بنجامین فرانکلین در سال ۱۷۷۳ در کتابی به نام “آینده جاودانگی” این ایده را مطرح کرد که با سرد شدن شدید بدن
انسان ها می توان آن ها را پیش از مردن برای سال های طولانی حفظ کرد تا شاید در آینده دوباره بتوان آن ها را به
حیات بازگرداند.
![[تصویر: P01.jpg]](http://alcor.org/images/P01.jpg)
![[تصویر: P02.jpg]](http://alcor.org/images/P02.jpg)
![[تصویر: P03.jpg]](http://alcor.org/images/P03.jpg)
![[تصویر: P04.jpg]](http://alcor.org/images/P04.jpg)
![[تصویر: P05.jpg]](http://alcor.org/images/P05.jpg)
![[تصویر: P06.jpg]](http://alcor.org/images/P06.jpg)
![[تصویر: P07.jpg]](http://alcor.org/images/P07.jpg)
کرایونیک شاخه ای از علم فیزیک است که به مطالعه و تحلیل واکنش ارگانیسم ها، پروتئین ها و اتم ها، وقتی که در
دمای پایین قرار دارند، می پردازد. اما از سال های ۱۹۶۰ یکی از زیر شاخه های این علم مورد توجه دانشمندان و رسانه
ها قرار گرفت که ادعا می شود می تواند کلید رهایی از مرگ و رفتن به سوی جاودانگی باشد. کرایونیک بر این اساس
است که پروتئین ها و سلول های بدن در دمای منفی ۱۹۶ درجه حفظ می شوند و فاسد نمی شوند و تغییر عمده ای پیدا
نمی کنند. تاکنون دانشمندان توانسته اند بعضی سلول های عصبی را در این دما حفظ کنند.
دانشمندان امیدوارند در سال های آینده با پیشرفت علم، به خصوص نانوتکنولوژی، دانش سلول های بنیادی، مهندسی
ژنتیک و کلونینگ، همکاران آینده شان بتوانند قادر به ترمیم در سطح مولکولی و درمان هر نوع بیماری و حتی پیری
باشند. آن ها بر این عقیده اند که چون حافظه، شخصیت و هویت در مغز حفظ می شود، با ثابت نگه داشتن ساختار آن
بتوان در آینده دوباره بدن را بازسازی کرد و در عمل حیات تازه ای به فرد داد یا به نوعی او را جاودانه کرد.
کرایونیک اکنون فقط در مورد کسانی انجام می شود که دارای بیماری لاعلاجی هستند و با توجه به تعاریف علمی کنونی
در حال مرگ هستند. موسسات کرایونیک این داوطلب ها را برای فریز شدن آماده می کنند. لحظاتی بعد از مرگ آن
ها که سلول ها هنوز هیچ تغییری نکرده اند آن ها را در دمای نیتروژن مایع قرار می دهند تا فریز شوند. آن ها باید
چند سال در این حالت در درون یخچال های مخصوصی که مرتب نیتروژن مایع درون آن ها تعویض می شود بمانند .
البته دانشمندان روی این مساله توافق دارند که علم هنوز آنقدر پیشرفت نکرده که بتواند افراد کرایو شده را به زندگی
برگرداند. به عقیده آن ها بازگرداندن یک فرد فریز شده با هیچ تکنولوژی فعلی و یا حتی در آینده نزدیک هم امکان
پذیر نخواهد بود. در آینده هم بعد از احیای این افراد یخ زده، هم باید آسیب ناشی از کمبود اکسیژن در بافت ها را
برطرف کرد، هم مشکلات ناشی از مسمومیت با مایع کرایوپروتکتانت که قبل از فریز شدن به بافت ها تزریق می شود و
هم مشکلات ناشی از سرمازدگی و یخ زدگی بافت ها را درمان کرد و بعد به سراغ درمان مشکل اصلی که عامل مرگ
بوده است رفت.
کرایونیک مخالف های زیادی دارد.کسانی که معتقدند با مرگ، روح از بین می رود، کسانی که فکر می کنند سلول های
بدن پیش از رسیدن به دمای مورد نظر به دلیل یخ زدگی از بین می روند وکسانی که فکر می کنند که علم در آینده
هم قادر به غلبه بر مرگ نخواهد بود و یا علم فعلی نمی تواند امانت دار خوبی برای سالم رساندن بدن به آینده دور
باشد. این مساله آخری به خصوص در سال ۱۹۷۰ به علت کمبود بودجه و یا از بین رفتن بعضی از دستگاه ها که تعدادی
از بدن ها فاسد شدند قوت بیشتری گرفت.
هم اکنون در موسسه آلکور در آریزونا ۷۷ داوطلب یخی و در موسسه کلینتون در میشیگان ۸۵ فرد یخ زده در انتظار
آمدن آینده دور هستند که شاید چند صد سال آینده . . .
به مجرد مرگ انسان بدن او در یخ قرار داده شده و جریان گردش خون وی در حرکت نگاه داشته میشود. پس از آن
تمامی خون فرد درگذشته از بدنش خارج می شود و مایعی بدرون رگهای جسد تزریق میگردد تا مانع متلاشی شدن ! . .
![[تصویر: P09.jpg]](http://alcor.org/images/P09.jpg)
![[تصویر: P10.jpg]](http://alcor.org/images/P10.jpg)
![[تصویر: P11.jpg]](http://alcor.org/images/P11.jpg)
![[تصویر: p12.jpg]](http://alcor.org/images/p12.jpg)
. انسانهایی که خود را منجمد کرده اند تا بهنگام پیشرفت علم در آینده به زندگی دوباره برگردند.
.
ورود به تاسیسات معظم اینستیتوی “کرایونیک” در “کلینتون تاون شیپ” در خارج از شهر دیترویت در ایالت میشگان
آمریکا هم تحسین برانگیز و هم وحشت انگیز است. در این محل یکی از بزرگترین تاسیسات انجماد انسان در جهان وجود
دارد. انسانهایی که خود را منجمد کرده اند تا بهنگام پیشرفت علم در آینده به زندگی دوباره برگردند.
در حال حاضر 72 انسان در “اینستیتوی کرایونیک” در حال انجماد بسر میبردند و 570 نفر در سراسر جهان قرارداد
انجماد پس از مرگ با این کلینیک امضاء نموده اند. چهار نفر از آنان سوئدی هستند. در محوطه انبار مانند عظیمی
اجساد منجمد شده هر 72 نفر به اضافه تصاویر آنان قرار دارد. آنان در سیلندرهای مخصوصی در
حالت انجماد بسر میبرند. هر سیلندر گنجایش 7 انسان را دارد. هزینه گران هزینه بستن قرارداد با کلینیک کرایونیک
250 هزار کرون اولیه به اضافه 1000 کرون هزینه سالانه تا زمان مرگ است. “اندی زاواکی” مدیر کلینیک میگوید که:
“ما هیچ تضمینی جهت برگشت دوباره به زندگی ارائه نمیدهیم. اما آلترناتیو چیست؟ این در هر حال بهتر از این است که
هیچ کاری انجام ندهید.”75 درصد از افرادی اینک در کرایونیک در حالت منجمد بسر میبرند در اثر بیماری و خصوصا
بیماری سرطان درگذشته اند و امیدوارند روزی که به زندگی بازمیگردند مورد معالجه قرار گیرند.
اولین انسان زنی است که در سال 1977 در این کلینیک در حالت انجماد قرار داده شده است. او مادر صاحب آن زمان
موسسه است که همسر اول و دومش را نیز به انجماد سپرده است. او که امروز 86 سال دارد قرار است پس از مرگش در
کنار مادر و دو همسر متوفی خود منجمد گردد.
پروسه ای پیچیده
پروسه انجماد انسان به این صورت پروسه ای پیچیده است. به مجرد مرگ انسان بدن او در یخ قرار داده شده و جریان
گردش خون وی در حرکت نگاه داشته میشود. پس از آن تمامی خون فرد درگذشته از بدنش خارج شده و جسد به
کلینیک در میشیگان منتقل میگردد. مایعی بدرون رگهای جسد تزریق میگردد تا مانع متلاشی شدن رگها و صدمه زدن به
بافتهای بدن گردد.
در این کلینیک دستگاه مخصوصی جهت انجام مراحل انجماد وجود دارد. مراحل انجماد با روند کندی انجام میگیرد که
تا 5 روز به درازا می انجامد. در پایان مرحله انجماد, جسد در دمای باور نکردنی منهای 196 درجه قرار دارد. پس از
آن جسد از دستگاه انجماد به سیلندرهای نگاهداری منتقل شده و در نیتروژن مایع قرار داده میشود. اجساد منجمد
شده در این حالت و در زیر بخار مه مانندی که از برودت نیتروژن برخواسته است در انتظار بازگشت دوباره به زندگی
بسر میبرند
.
“بازگشت دوباره به زندگی در 50 تا 100 سال آینده”"
بن بست” بالاترین رئیس کلینیک کرایونیک میگوید که خود وی نیز قرار است پس از مرگ از میهمانان سیلندرهای انجماد
این موسسه باشد. او میگوید که ایمان دارد که در یک فاصله زمانی 50 تا 100 سال آینده برگرداندن این افراد منجمد
شده به زندگی امکانپذیر خواهد بود. وی در پاسخ به این سوال که در آن زمان حتی قادر به شناختن یک نفر از
اطرافیانش نیز نخواهد بود میگوید: میدانم که کاملا تنها خواهم بود. همه افرادی که میشناختم مرده اند, اما عیبی
ندارد. به نظر من یک “زنده تنها” بودن بمراتب بهتر از یک “مرده تنها” بودن است. و اضافه میکند که پس از بازگشت
دوباره به زندگی میخواهد معلم تاریخ شود!
اوج خودخواهی انسان؟
کلینیک کرایونیک تا به امروز منجر به بروز چندین دعاوی بزرگ حقوقی در ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا شده
است که برخی از آنها حالتی مسخره و در عین حال وحشت انگیز بخود گرفته است. از جمله دعوای حقوقی مربوط به
“جاکوب پی کانادی” میلیونر ساکن کالیفرنیا که دو سال قبل بدنبال ابتلا به سرطان حنجره درگذشت. اما تمامی ثروت
هنگفت او در یک “فوند” قرار داده شده که تنها قابل برداشت توسط خود اوست. در وصیت نامه او از جمله درج شده
“زمانی قادر پرداخت خواهد بود که اعضای بدن قادر به برگشت دوباره به زندگی باشد”. دختران “جاکوب پی کانادی”
اراده پدر خود را قبول نمیکنند و یک دعوای حقوقی علیه پدر درگذشته خود تسلیم مراجع قضایی نموده اند تا بتوانند
به میراث او دست پیدا کنند.
4نفر تبعه سوئد در میان 570 نفر از سراسر جهان که با کلینیک کرایونیک قرارداد بسته انددر میان 570 نفر که از سراسر
جهان با کلینیک کرایونیک قرارداد انجماد بسته اند 4 تبعه سوئد نیز وجود دارند. کم سن و سال ترین آنان که 32 سال
دارد در استان “اسمولند” سوئد زندگی کرده و محقق در علوم ارتباطاتی و نیز دارای دکترا در علوم صنعتی است. او
قسمت اقتصادی این قرارداد را از طریق انعقاد یک قرارداد بیمه عمر با یک شرکت بیمه سوئدی حل کرده است.
بر طبق قرارداد بیمه, روزی که وی میمیرد جسد او جهت قرار گرفتن در انجماد به کلینیک کرایونیک در میشیگان منتقل
خواهد گردید. وارث این بیمه عمر شرکت کرایونیک در آمریکاست. اگر او قبل از 70 سالگی بمیرد شرکت بیمه مبلع یک
میلیون کرون به کلینیک کرایونیک در آمریکا پرداخت خواهد نمود. اما اگر او پس از سن 70 سالگی از دنیا برود بیمه
عمر اعتبار خود را از دست خواهد داد و او میبایست خود مبلغ 250 هزار کرون هزینه انجماد را بپردازد. او میگوید: “با
اینکه هیچ اطمینانی ندارم که به زندگی دوباره برگردم اما ترجیح میدهم بجای اینکه بدنم را کرمها بخورند در حالت
انجماد در کلینیک کرایونیک قرار بگیرم” و ادامه میدهد: “اگر این پروژه موفق شود من برنده بزرگترین بلیط بخت
آزمایی جهان شده ام, اگر هم که نه همان مرده باقی میمانم و از آن بدتر نخواهد شد”.
از اینکه آیا هیچ ایرانی در میان 570 نفری که از سراسر جهان با کلینیک کرایونیک قرارداد دارند یا خیر اطلاعی در
دست نیست.
منبع :
stockholmian.com